بازنگری در فرایند جهانی سازی بعد از بحران کرونایی (خروج ازچین محوری در تولید کالاها)
 | |||
 | |||
مجله بنکر سال2020
بازنگری در فرایند جهانی سازی بعد از بحران کرونایی (خروج ازچین محوری در تولید کالاها)
یادداشتی از : بریان کَپلر مجله بنکر
تاریخ انتشار : دوازدهم فروردین 1399
ترجمه : مهدی استیفایی
جهانی سازی مزایای بسیاری را به همراه داشته است و میلیون ها نفر را از فقر در اقتصاد های نوظهور خارج کرده و قیمت کالاهای مصرفی را در بازارهای توسعه یافته کاهش داده است. اما در پسا بحران کرونا ویروس و تحت فشار های جوامع مردمی ، اکنون به یک بازنگری نیاز دارد.
یکی از تحلیلگران گفته است که همه گیری کرونا ویروس یک بحران جهانی است ولی نمی تواند بحرانی برای جهانی شدن باشد.اما سوال سخت برای رهبران سیاسی جهان این خواهد بود که بعد از فروکش کردن بحران کرونا ویروس در جهان . چگونه باید برای عملکرد بهتردر بحران های بعدی جهان را آماده کرد.؟
این دیگر کافی نخواهد بود که جهانی سازی را صرفاً به عنوان یک پدیده اقتصادی ببینیم که پیامدهای سیاسی و اجتماعی ندارد. بی پرده تر بگوییم ، تولید همه کالاهای تولیدی ارزان قیمت در جهان ،که کشور چین سردمدار بزرگ آن است زین پس در معرض خطرات بزرگی قرار دارد.
در شرایط فعلی که اکثر خطوط هوایی بزرگ جهان پرواز های خود را به حالت تعلیق درآورده اند، روشن است که کشورها برای تأمین کالاهای اساسی از جمله مواد غذایی و تجهیزات پزشکی به چندین منبع تأمین نیاز دارند و آنها به یک برنامه به روز شده در مورد چگونگی برگشت مجدد تجهیزات به سرعت در شرایط بحرانی نیاز خواهند داشت.
اما مهم تر از زنده ماندن در شرایط بحرانی کرونا ویروس ، آمادگی برای تغییرات عمده ایست که در پسا کرونا به سرعت اتفاق خواهد افتاد.
فن آوری ها (از جمله هوش مصنوعی ، داده پردازی و چاپ سه بعدی) موجب کاهش مداخله مستقیم نیروی کار در فرایند تولید شده اند. به طوری که با کاهش بعد مسافت و پرهیز از حمل و نقل کالاهای کم ارزش در مسافت های طولانی و نزدیکی به مصرف کننده نهایی کالا ، موجبات کاهش اثرات گاز های گلخانه ای مانند کربن و بهبود شرایط آب و هوایی را در پی داشته، همچنین موجبات اخذ تدابیر و سیاست های جدیدی را برای آن دسته ازمعدود مشاغل آلاینده با درآمد بالا را در این راستا فراهم خواهد آورد.
این امر به معنای از بین رفتن فرصت های صنعتی شدن برای کشور های در حال توسعه نخواهد بود . اما قبل از این که همه این اتفاقات بیفتد ،
احتمالاً از این پس کشور چین آخرین کشوری خواهد بود که از طریق بهره گیری از سیاست های توسعه اقتصادی بر پایه نیروی انسانی کار ارزان قیمت به توسعه یافتگی دست یافته است.
من یک وبلاگ در مورد آن در سال 2017 نوشتم ( نویسنده : بریان کَپلر).
بنا بر این اقتصادها و سیستم های مالی توسعه یافته باید در فکر این موضوع باشند که چگونه می توان از مزایای فن آوری هایی از این دست در فرایند های کسب و کار نوظهور بهره برده و سود کسب کنند .از زمان بحران جهانی مالی ، اکثر بانکهای تجاری در واکنش به قوانین سختگیرانه درخصوص کسب و کارهای خانگی و منطقه ای خود عقب نشینی کرده اند. آنها باید منتظر آن باشند که برخی از کسب و کار ها که قبلا از بازار خارج شده بودند به مرور به کسب و کار خود برگردند. آنها همچنین باید نسبت به شرکتهایی که در نتیجه بازسازی جهانی در پسا کرونا رشد خواهند کرد ، هوشیار باشند و اطمینان حاصل کنند که آنها به عنوان مشتری از آنها پشتیبانی خواهند کرد.
منبع :
Rethinking globalisation after coronavirus
Globalisation has brought many benefits, lifting millions out of poverty in emerging markets and bringing down prices of consumer goods in the developed markets. But if it was creaking after the financial crisis, and under more strain with the rise of populism, it will require a complete rethink now.
One analyst has said that the coronavirus pandemic is a global crisis not a crisis of globalisation but it’s hard to see political leaders seeing things that way when the emergency is over and the big questions start to be asked – such as how to be better prepared next time.
It will be insufficient any longer to see globalisation as purely an economic phenomenon that does not have political and social implications. Put more bluntly, having all the world’s production of cheap manufactured goods concentrated in a handful of countries, of which China is the largest, involves huge risks.
In the current lockdown situation with airlines grounded, it’s clear that countries need multiple sources of supply for essential goods such as food and medical equipment and that they need an updated plan on how to get back up supplies moving fast in a crisis situation.
But there is more to this than just surviving through a crisis important as that is. The coronavirus pandemic will simply accelerate changes that were happening anyway.
Technologies (such as artificial intelligence, big data and 3D printing) have reduced the labour element in manufacturing such that it is becoming economic to locate plants nearer to the end consumer rather than ship low-value items halfway across the world. The emphasis on reducing carbon footprints for climate change reasons also supports this approach as does the politics of having some of the few higher paid manufacturing jobs that this will create located in the consuming countries.
This is not to deny frontier markets the chance to industrialise. But before all this happened, it was likely that China would be the last country to develop through the cheap labour manufacturing route. I wrote a blog about it back in 2017.
So development economists and development banks need to be working out now how the benefits of these technologies can also be provided to emerging markets. Since the financial crisis, most commercial banks have been retreating to their home and regional bases in response to stricter regulation. They may now see some of the overseas business they had to give up come back into their sphere of operation. But they also need to be alert to the companies that will grow as a result of the post-coronavirus global restructuring and make sure they are supporting them as clients.
Brian Caplen is the editor of The Banker. Follow him on Twitter @BrianCaplen
